2- Yahya b. Ebi’l-Âla: Rical ve teracim kitaplarımızda meçhul biridir. Hakkında hiçbir bilgi yoktur. [23] Belki de bu sebepten dolayı (sizin iddianızın aksine) Merhum Meclisî onu Mir’atu’l-Ukul’da bu rivayetin meçhul olduğunu söylemiştir.[24] Hadaik kitabının yazarı da bu rivayetleri (yine sizin iddianızın aksine) kabul etmiyor. Herhangi bir cevabı olmadığından kendi deyimiyle edep gereği onun hakkında herhangi bir şey yazmamıştır.[25] Yukarıdaki eleştiriler bu rivayetlerin muteber olmama tarafını güçlendirmektedir.
[1] el-Berkî, Mehasin, c. 2, s. 601.
[2] el-Kâfi, c. 6, s. 56, h. 4 ve 5.
[3] Deaimu’l-İslâm, c. 2, s. 257, h. 980.
[4] Ensabu’l-Eşraf, c. 3, s. 25.
[5] Kutu’l-Kulub, c. 2, s. 246.
[6] Muhaccebetu’l-Beyza, c. 3, s. 69.
[7] Şerh-i Nehcü’l-Belağa, c. 4, s. 8. (Dört ciltlik)
[8] Bkz. Kutu’l-Kulub, Ebu Talib Mekkî.
[9] Murucu’z-Zeheb, c. 3, s. 300.
[10] Hayatu’l-İmam el-Hüseyin (a.s), c. 2, s. 463-469 ve 457.
[11] Sünen-i Ebi Davud, c. 2, s. 232, h. 2178.
[12] Vesailu’ş-Şia, c. 15, s. 268; Mekarimu’l-Ahlak, s. 225.
[13] Vesailu’ş-Şia, c. 15, s. 268, h. 3.
[14] Fevaidu’l-Samtin, c. 2, s. 68; Biharu’l-Envar, c. 16, s. 60.
[15] Biharu’l-Envar, c. 43, s. 399.
[16] Mehdi Mehrizî,Teemül-i der Ahadis-i Kesret-i Talak, Mecelle-i Peyam-ı Zen, Tir 77, no: 76’dan az bir değişiklikle iktibas edilmiştir.
[17] Muhammed b. Hasan Hürr Âmulî, Vesailu’ş-Şia, c. 15, s. 268, 2. hadis.
[18] Vesailu’ş-Şia, c. 15, s. 267, Ebvab-u Mukaddimat-ı Talak, 1. Bâb, 2. hadis.
[19] İsmail b. Ömer İbn Kesir, el-Bidaye ve’n-Nihaye, c. 8, s. 38, Daru’l-Fikr, Beyrut, h.k. 1407; et-Tabakatu’l-Kubra, c. 1, s. 302.
[20] Yusuf b. Ahmed Bahranî, el-Hadaiku’n-Nazira, c. 25, s. 148, Camia-yı Müderrisin-i Havza-yı İlmiyye-i Kum yayınları, h.k. 1405.
[21] Rical-i Necaşî, s. 76.
[22] Rical-i Necaşî, s. 40.
[23] Ebu’l-Kasım Hoî, Mu’cem-i Ricali’l-Hadis, c. 20, s. 25.
[24] Muhammed Bâkır Meclisî, Mir’atu’l-Ukul fi Şerh-i Ahbari’r-Resul, c. 21, s. 96, Daru’l-Kutubi’l-İslamiyye, Tahran, h.k. 1404.
[25] el-Hadaiku’n-Nazira, c. 25, s. 148.