c) Umut veren dedikodu: Bu tür dedikodu kendi güçleri arasında insicam sağlar ve psikolojiyi yükseltir. Geniş bir işlevi vardır. Şamlılar, kendi uğursuz hedeflerine ulaşabilmek için kesintisiz biçimde, ahenkli ve tutarlı bir planlama dahilinde muhtelif anlarda İmam Hasan'ın (a) ordusunun saflarında bozulma meydana getirmek üzere bu taktiğin birinci ve ikinci yönteminden yararlandı. Kendi ordusunun psikolojisini yükseltmek için de ikinci yöntemden faydalandı. Muaviye, bu taktiğin sonucunu ve kazandırdığını Uhud savaşından biliyordu. Peygamber'in (s) şehit olduğu dedikodusu İslam ordusunda yayıldığı ve İslam ordusunun yapısı bozulduğunda o savaş Ümeyyeoğullarının zaferiyle sonuçlanmıştı. Dolayısıyla bu taktiği uygulayarak kan dökülmeden savaş meydanında kazanacağını hiç aklından çıkarmadı. İmam Hasan'ın (a) ordusunda psikolojinin bozulduğunu bilerek akıllı ve kurnaz kişileri sürekli bu taktiği uygulamakla görevlendirdi. Muaviye bu taktiği kullanırken üç temel hedefin peşindeydi: Kendi güçlerinin psikolojisini güçlendirmek, İmam Hasan'ın (a) askerlerini etkisizleştirmek ve İmam'ın komutanları ve havasının halet-i ruhiyesine kuşku ve tereddüt sokmak. Devamında da Ubeydullah b. Abbas'ın komutası altındaki ordunun Mesken kampına yerleşmesiyle birlikte İmam Hasan'ın (a) Muaviye ile barış müzakerelerine başladığı dedikodusu hızla tüm kampı sardı. Öyle ki kısa sürede kampın her yanında isyan ve karışıklık baş gösterdi ve süratle Hazret'in ordusunda psikoloji darmadağın oldu. Bu dedikodu o kadar etkiliydi ki tarihlerde geçtiğine göre Ubeydullah çadırında sad
