[12] Nisâ 4/58: “Allah size, emanetleri mutlaka ehline vermenizi ve insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emreder. Allah size ne güzel öğütler veriyor. Şüphesiz Allah her şeyi işitmekte, her şeyi görmektedir.”
[13] Buhâri, “İlim”, 2.
[14] Nisa 4/59.
[15] Ali İmran 3/103.
[16] Haşr 59/14: “Onlar, iyice korunmuş şehirlerde veya duvar arkasında olmaksızın sizinle toplu bir halde savaşmazlar. Kendi aralarındaki çarpışmaları ise pek şiddetlidir. Sen onları birlik sanırsın, oysa kalpleri paramparçadır. Bu, şüphesiz onların akletmeyen bir kavim olmaları dolayısıyla böyledir.”
[17] Haşr 59/14.
[18] Nahl 16/43: “Şayet bilmiyorsanız zikir ehline sorun”.
[19] Âl-i imrân 3/7.
[20] Kureyş 106/1-2: “Kureyş’in güvenliğini, onların kış ve yaz yolculuklarında güvenliğini sağlamak için (Allah lutuflarda bulundu).”
[21] Bu konuda yapılan bir değerlendirme için bk. Mustafa Akman, “Mehdî İnancı Özelinde İlmî Çalışmalar ile Günümüz Toplumunun Geleneksel Anlayışı Arasında Görülen Uyuşmazlıklar, Bunun Yansımaları ve Çözüm Önerileri”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, X/51, (2017), 1210.
[22] Nâşî, Mesâilü’l-İmâme, 26.
[23] Nevbahtî, Fıraku’ş-Şia, 53-54.
[24] Nevbahtî, Fıraku’ş-Şia, s. 90-93; geniş bilgi için bk. Cemil Hakyemez, “Mehdî Düşüncesinin İtikadîleşmesi Üzerine”, Gazi Üniversitesi Çorum İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2004/1 (III/5), s. 127-144.